چقدر خوبه جمعیت کم ، همه چی درست میشه باور کنید ، لااقل اینده بچه هامون مثل ما نیست ، هرجا می ریم ادم ، شلوغی ، اونوقته ک دولت مجبور میشه از پارتی بازی دست بکشه و هرکسی میره سرجای خودش ، من ک امیدوارم جمعیت کمتر شه تا شاهد فناوری باشیم نه جمعیت بی کلاس

یادمه ما پنج تا بچه بودیم من بچه دوم بود تازه این شعار زیاد شده بود فرزند کمتر زندگی بهتر همجا میگفتن انقدر میگفتن یه روز شنیدم پدر مادرم به هم میگفتن ما چرا رعایت نکردیم نباید انقدر بچه میاوردیم الان تازه میفهم چقدر تبلیغات میکردن علت چی بود با این شدت چون غربیها میخواستن جمعیت ایران کم باشه ایران ضعیف محتاح باشه الان هم دیگه دیر شده اینو تو ذهن مردم ایران جا کردن حیف شد ایران چه موقعیتیو از دست داد الان باید ۱۸۰ میلیون بودیم نه ۸۰ میلیون بدون جنگ و خونریزی صد میلیون جمعیت ایرانو نابود کردن چه سیاست کثیفی

تو کشور ما مشکلات تربیتی و آموزش و پرورشی هس
تو کشوری که همه امید جوانان رسیدن به پست و مقام دولتی در ادارت و پشت میز نشینی هس و بعضی ادارات هم حتی اضافه نیرو هم داره .وقتی به مدرک گرایی به عنوان برتری یک جوان نگاه میشه و عمل گرایی جوان زیر سوال میره .لطفا درمورد نوع آموزش و پرورش فرزندان تو خانواده و مدارس برنامه ریزی و عوض کنین شکرخدا کمی انجام شده ولی باز نیاز به تغییر هس .همه فرزندان روحیه شون برا حفظیات مطالب سازگاری نداره .در تربیت وگزینش معلمان علاقمند تغییر روش بدین .انوقت هس ک جامعه راضی میشه ک منزلت و حقوق این معلمان بالاترین حقوق باشه معلمان دوره ما دهه پنجاه و شصت ک فقط وظبفه شون این بود ک حفظیات و فرمولها به مغزمون فرو ببرن بدون هیچ ابتکار در تدریس شون

خدا کمک کنه تا جوانان ازدواج کنند و صاحب فرزند شوند

با این همه مشکلات مالی و مسکن چه جوری بچه دار بشیم

همچنین شغل را باید به شرطی به جوانان بدهند که ازدواج کنند چون اولین سوالی که در خواستگاری از جوان می پرسند، کار اوست.چرخه ب عجیبیه ازدواج میخوای بکنه کار داری و اگه کار بخواد ازدواج کردی؟؟؟؟؟؟

من الان جوان 25 ساله هنوز هنوزه کار پیدا نکردم خواهش میکنم شغل برای جوان ها ایجاد کنید خواهش میکنم

قبلا یه توپ میدادی دس بچه تا شب باهاش سرگرم میشد الان از تبلت و پلی استیشن بگیر تا کواکوپتر و کامپیوترم کمشونه

من الان جوان 32ساله دنبال کار هستم اما کار پیدا نمیشه چیکار کنم

چقدر مظلومانه عمر بچه های دهه شصتی گذشت انگار ی باری بودیم رو دوش جامعه از دنیا اومدنمون تا پیریمون

حرف دل جوانان زدید
وقتی من با هزار امید و آرزو سخت درس خوندم ولی نتونم ازش استفاده کنم
وقتی برای یه درآمد یک میلیونی باید پارتی داشته باشم
وقتی اقتصاد به کما رفته کشور رو میبینم
وقتی توقع بالای خانواده ها در ازدواج میبینم
و در کل وقتی امید به آینده ندارم
نتیجه آن میشه مطالب همین مقاله

با این همه مشکلات مالی و مسکن چه جوری بچه دار بشیم

حیف نیست آدم خودشو اسیر بچه کنه قدیما بچه میاوردن چون همه رو کمک بچه حساب میکردن از همه لحاظ . حالا چی هر بچه ای که میاری تا 30 سالگی که آویزونته و بعد ازدواج هم باید خرج زن و بچه اش رو بدی اینقدر هم که بی ادب و پر توقع ان

مدام تو گوش ملت خوندن (فرزندکمتر زندگی بهتر) طوری که من وقتی بچه بودم یکی ازمواردی که توزندگی ازش خجالت می کشیدم این بود که تو مدرسه از من بپرسند چند تا بچه اید و من بگم شیشتا ازهمون زمان تصمیم گرفتم که دو تا بچه بیشتر نیارم تا بچه هام مثل من خجالت نکشند

وقتی بازار کار نباش وقتی اشتغال ودرامد نباش ازدواج نیست وفرزنداوری نیست