می نیندیشیم آخر ما به هوش *کین خلل در گندمست از مکر موش
موش تا انبار ما حفره زدست *وز فنش انبار ما ویران شدست
اول ای جان دفع شر موش کن *و انگهان درجمع گندم کوش کن
گرنه موشی دزد در انبار ماست *گندم اعمال چل ساله کجاست
ریزه ریزه صدق هر روزه چرا*جمع می ناید در این انبار مامولانا
تو دعای کمیل میخونیم
لا یمکن الفرار من حکومتک
از هر دست که بگیری از همون دست پس میدی اگه حق الناس باشه بدجوری پس میذی
و حق الناس خوردن نداره